Śruby stolarskie – przegląd stosowanych rozwiązań

Wykonywanie połączeń stolarskich to trudne zadanie i wymagające zastosowania odpowiednich elementów, w tym śrub stolarskich charakteryzujących się wysoką wytrzymałością i nienaganną estetyką. W jaki sposób projektuje się śruby stolarskie i co warto o nich wiedzieć?

Jakie rodzaje połączeń wyróżnia się w pracy z drewnem?

W konstrukcjach stolarskich pojawiają się z reguły łączenia równoległe lub kątowe i przy każdym z nich oczekuje się wysokiej precyzji. W pracy z drewnem stosuje się kołki, śruby stolarskie, dalej narzędzia ręczne. Wielu klientów od stolarzy oczekuje wręcz artystycznego podejścia oraz ukrywania elementów złącznych, żeby nie wpływały negatywnie na estetykę. Połączenia równoległe to stosunkowo prosta technika, ale najwięcej problemów pojawia się we wiązaniu kątowym, w tym wdłużnym lub czołowym. Śruby stolarskie stosuje się równolegle obok metod klejenia.

Rozłączne lub nierozłączne łączenia drewna i zasady dopasowania technicznego

Na drewnie można pracować z łącznikami naturalnymi, też wykonanymi w całości z drewna, z wkrętami wyprodukowanymi na bazie tworzyw sztucznych (nieco mniejsza trwałość i niewielka odporność na drgania), ze wzmocnionymi śrubami stolarskimi. Nie warto też rezygnować z klasycznego klejenia, ale takie wiązanie trudno później rozłączyć, więc stolarze muszą ostrożnie podchodzić do wyboru metody łączenia. Śruby stolarskie to łączniki ułatwiające długoterminowy serwis konstrukcji, ponieważ to połączenia rozłączne przeznaczone do dalszej obróbki ręcznej lub maszynowej.

Dlaczego warto poznać możliwie najwięcej technik łączenia drewna?

Im większa znajomość technik łączenia drewna, tym lepsza szansa na prawidłowe zakończenie zamówienia. Śruby stolarskie występują w standaryzowanych wersjach i współpracują z wieloma innymi metodami, chociażby klejeniem lub kołkami z tworzyw sztucznych. Prawidłowe przyleganie powierzchni to fundament pracy z drewnem, więc nie warto oszczędzać na łączeniach.

Go Top